مجتبی نارنج‌پور-نویسنده و روزنامه‌نگار| سازه‌های آبی تاریخی شوشتر یکی از شگفت‌انگیزترین و پیچیده‌ترین سیستم‌های آبیاری و مدیریت آب در جهان باستان محسوب می‌شوند. این مجموعه که به عنوان “سازه‌های آبی شوشتر” شناخته می‌شود، در سال ۲۰۰۹ میلادی در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید. این ثبت به دلیل اهمیت تاریخی، مهندسی و فرهنگی این سازه‌ها انجام شد.

ویژگی‌های مهم سازه‌های آبی شوشتر:

1. قدمت تاریخی: این سازه‌ها به دوران هخامنشی و ساسانی بازمی‌گردند و نشان‌دهنده پیشرفت مهندسی و معماری ایرانیان در مدیریت آب هستند.
2. سیستم پیچیده آبیاری: شامل بندها، پل‌ها، کانال‌ها، آسیاب‌ها و تونل‌های آبی است که به طور هماهنگ کار می‌کردند.
3. بند میزان: یکی از مهم‌ترین بخش‌های این مجموعه، بند میزان است که جریان آب رودخانه کارون را تنظیم می‌کرد.
4. آسیاب‌های آبی: تعداد زیادی آسیاب آبی در این مجموعه وجود دارد که از نیروی آب برای تولید آرد استفاده می‌کردند.

اهمیت ثبت جهانی:

ثبت این سازه‌ها در فهرست میراث جهانی یونسکو نه تنها باعث حفاظت بهتر از این میراث ارزشمند شده، بلکه توجه جهانیان را به تمدن و دانش پیشرفته ایرانیان باستان در زمینه مهندسی آب جلب کرده است.

اگر قصد بازدید از این مجموعه را دارید، می‌توانید از موزه آب شوشتر نیز دیدن کنید که اطلاعات بیشتری درباره تاریخ و عملکرد این سازه‌ها ارائه می‌دهد.