دوشنبه 5 شهريور 97 - 19:24
کد خبر: 14349


ظنز/ زیرگذر را نسازید

ما شوشتری ها به ترافیک حوالی پروژه زیرگذر عادت کرده ایم؛ مثل تهرانی ها که به ترافیک جاده شمال عادت کرده اند! اصلا حس خوبی است که آدمیزاد روزی چندبار ببیند مسئولین شهرش دارند برایش کار می کنند؛ اصلا ما به کار کردن شما جلوی چشممان عادت کرده ایم، لذت می بریم از اینکه جلوی چشممان دارید برای تغییر و پیشرفت مان تقلا می کنید و تقلایتان این قدر به چشمان ما نزدیک است؛ جلوی چشممان است، مقابل "پوزمان"؛ مثل توالت خانه های آپارتمانی؛ مثل اتوبان تهران شمال که فقط تهرانی ها لذت واقعی آن را با تمام وجودشان درک می کنند!

وقتی آیینه بغل ماشین مان به جداره کرکره های فلزی پروژه تان می سابد و تق تق میکند، حس نوستالوژی عجیبی تمام وجودمان را فرا می گیرد؛ کودک درونمان بیدار می شود، با سری کچل و پاهایی برهنه، سیخی در دست گرفته و رینگ موتورسیکلت را داخل کوچه های باریک شهر هل می دهد؛ با خودمان می گوییم "ای کاش این تق و تق تمام نشود"!؛ بعد هم مثل یک بیمار روانی تا انتهای مسیر، آیینه بغل مان را به کرکره پروژه تان می مالیم و لذتش را می بریم!

اصلا خاک و خول های این پروژه مقدس است، ذهن آدم را شفا می دهد! چطور شفا نگیریم وقتی در دمای 60 درجه، ترافیک قفل می شود و ما برای باز شدن آن روضه می خوانیم و به تمام مقدسات متوسل می شویم؛ اصلا تمام مشکلات زندگی مان را فراموش می کنیم، تمام مشکلات شهرمان را!

تمامش نکنید آقا! لااقل همین یکی را از داخل دست و پایمان جمع نکنید؛ وقتی بقیه را تمام کردید بیایید برای این عزیز دردانه!

ما می دانیم که شما مسئولین حدود دو سال است خواب و خوراک را بر خود حرام کرده اید که این پروژه را شش ماهه تمام کنید ولی باور بفرمایید که کش آوردن زیرگذر یک توفیق اجباری است برای ما شوشتری ها که کمی هم احساس تهرانی بودن بکنیم؛ این توفیق اجباری را به هر صورتی که صلاح می دانید از ما نگیرید، فقط منت را بر ما تمام کنید و در طول این مسیر مفرح، چند چشمه توالت بین راهی هم بسازید زیرا قدما نیز گفته اند: خویشتنداری را از دو کس طلب مکن! کودک نوپا و کهنسال باواسیری!

 

نظرات
نظرات منتشر شده: 0   در انتظار: 0   غیر قابل انتشار: 0  
 
نام*
ايميل
متن*
کد عددي*  

مجوز فعالیت

عضویت در خبرنامه
ایمیل: